حمل و انتقال بتن مرحله‌ای است که بتن تازه را از محل تولید به محل بتن‌ریزی می‌رساند. این مرحله در ظاهر ساده به نظر می‌رسد، اما می‌تواند ترکیب، روانی، دما، یکنواختی و کیفیت نهایی بتن را تغییر دهد.

بتنی که هنگام خروج از بچینگ مشخصات مناسبی دارد، ممکن است پس از یک حمل طولانی، توقف در ترافیک، چرخش نادرست تراک میکسر یا تخلیه نامناسب، دیگر با طرح اولیه مطابقت نداشته باشد.

هدف اصلی حمل بتن این است که مخلوط بدون جداشدگی، آلودگی، کاهش شدید کارایی یا اضافه شدن آب به محل اجرا برسد.

روش انتقال باید بر اساس حجم بتن، فاصله کارخانه تا پروژه، ارتفاع بتن‌ریزی، وضعیت دسترسی، سرعت مورد نیاز و مشخصات مخلوط انتخاب شود.

تراک میکسر، پمپ بتن، جام، فرغون و نوار نقاله از تجهیزات رایج انتقال بتن هستند. کتاب «راهنمای اندازه‌گیری، اختلاط، انتقال و درجا ریختن بتن» نیز حمل با کامیون، پمپاژ و انتقال با نوار نقاله را از روش‌های اصلی جابه‌جایی بتن معرفی می‌کند.

چرا حمل بتن بر کیفیت آن اثر می‌گذارد؟

بتن تازه از لحظه تماس سیمان با آب وارد واکنش می‌شود. این واکنش در طول حمل ادامه دارد.

هرچه زمان حمل بیشتر شود، احتمال کاهش روانی و شروع گیرش افزایش پیدا می‌کند. دمای هوا، نوع سیمان، افزودنی‌های بتن و سرعت چرخش دیگ تراک میکسر نیز بر این روند اثر دارند.

در طول حمل ممکن است مشکلات زیر ایجاد شوند:

• افت اسلامپ
• افزایش دمای بتن
• جداشدگی سنگدانه‌ها
• آب‌انداختگی
• کاهش مقدار هوای عمدی
• شروع گیرش
• آلودگی بتن
• تبخیر آب
• تغییر نسبت آب به مواد سیمانی
• کاهش قابلیت پمپاژ

برنامه‌ریزی حمل باید پیش از شروع بتن‌ریزی انجام شود. تعداد تراک‌ها، مسیر حرکت، زمان رفت‌وبرگشت، ظرفیت پمپ و سرعت بتن‌ریزی باید با یکدیگر هماهنگ باشند.

انتخاب روش مناسب انتقال بتن

یک روش ثابت برای همه پروژه‌ها وجود ندارد. وسیله انتقال باید بتن را با کمترین تغییر در مشخصات به محل مورد نظر برساند.

در انتخاب روش حمل و انتقال باید عوامل زیر بررسی شوند:

• فاصله محل تولید تا پروژه
• حجم بتن‌ریزی
• ارتفاع یا عمق محل اجرا
• سرعت مورد نیاز
• ابعاد عضو سازه
• تراکم میلگردها
• اسلامپ بتن
• حداکثر اندازه سنگدانه
• شرایط آب‌وهوایی
• فضای کارگاه
• شیب مسیر
• دسترسی تجهیزات
• پیوستگی بتن‌ریزی
• هزینه تجهیزات

برای مثال، پمپ بتن برای طبقات مرتفع و بخش‌های دور از دسترس مناسب است. نوار نقاله در پروژه‌هایی با مسیر باز و امکان نصب تجهیزات کاربرد دارد. جام و جرثقیل نیز در برخی سازه‌ها استفاده می‌شوند.

حمل بتن با تراک میکسر

تراک میکسر یکی از رایج‌ترین تجهیزات حمل بتن آماده است. دیگ چرخان کامیون از ته‌نشینی و جداشدگی شدید بتن جلوگیری می‌کند.

تراک میکسر می‌تواند بتن را به چند شکل دریافت کند:

• بتن کاملاً مخلوط‌شده در کارخانه
• مصالح پیمانه‌شده برای اختلاط در کامیون
• بتن نیمه‌مخلوط برای تکمیل اختلاط در مسیر یا کارگاه

سرعت چرخش دیگ هنگام اختلاط با سرعت آن هنگام حمل یکسان نیست.

در زمان اختلاط، دیگ با سرعت بیشتری می‌چرخد تا اجزای بتن به‌طور کامل ترکیب شوند. در زمان حمل، سرعت پایین‌تر است و هدف آن حفظ یکنواختی مخلوط است.

چرخش سریع و طولانی دیگ می‌تواند دمای بتن را افزایش دهد، باعث سایش سنگدانه‌ها شود و مقدار هوای بتن را تغییر دهد.

از طرف دیگر، توقف کامل دیگ در مدت طولانی می‌تواند جداشدگی یا چسبیدن بتن به دیواره را افزایش دهد.

کنترل تراک میکسر پیش از بارگیری

قبل از بارگیری بتن، وضعیت دیگ و تجهیزات کامیون باید بررسی شود.

مهم‌ترین کنترل‌ها عبارت‌اند از:

• تمیز بودن داخل دیگ
• تخلیه کامل آب شست‌وشوی قبلی
• سالم بودن پره‌های داخلی
• عملکرد صحیح سیستم چرخش
• سالم بودن ناودان تخلیه
• نبود بتن سخت‌شده داخل دیگ
• مشخص بودن ظرفیت واقعی کامیون
• عملکرد مناسب شمارنده دور
• سالم بودن مخزن آب
• ثبت اطلاعات کامیون

باقی ماندن آب شست‌وشو داخل دیگ، مقدار آب واقعی مخلوط را افزایش می‌دهد. این آب باید پیش از بارگیری تخلیه یا در طرح اختلاط محاسبه شود.

بتن سخت‌شده روی پره‌ها نیز ظرفیت دیگ و کیفیت اختلاط را کاهش می‌دهد.

تراک میکسر نباید بیش از ظرفیت بارگیری شود

پر کردن بیش از ظرفیت دیگ، فضای لازم برای حرکت و مخلوط شدن بتن را کاهش می‌دهد.

در این حالت ممکن است بخش‌هایی از بتن به‌خوبی مخلوط نشوند. احتمال سرریز شدن بتن و فشار اضافی به تجهیزات نیز افزایش پیدا می‌کند.

ظرفیت مجاز به اندازه دیگ، مشخصات کامیون و نوع بتن وابسته است. بتن خشک یا بتن حاوی سنگدانه درشت ممکن است فضای بیشتری نسبت به بتن روان نیاز داشته باشد.

بارگیری کمتر از ظرفیت نیز در برخی شرایط می‌تواند بر عملکرد اختلاط اثر بگذارد. مقدار بتن باید در محدوده عملکرد مناسب دستگاه قرار داشته باشد.

زمان حمل بتن چقدر است؟

نمی‌توان یک زمان ثابت را برای تمام پروژه‌ها تعیین کرد. زمان قابل قبول به شرایط مخلوط و پروژه وابسته است.

عوامل مؤثر بر زمان حمل عبارت‌اند از:

• دمای هوا
• دمای بتن
• نوع سیمان
• نوع افزودنی
• مقدار اسلامپ
• سرعت گیرش
• فاصله کارخانه تا پروژه
• وضعیت ترافیک
• سرعت تخلیه
• شرایط باد و تابش خورشید

ملاک اصلی این است که بتن هنگام تحویل هنوز ویژگی‌های مورد نیاز برای تخلیه، پمپاژ، جای‌دهی و تراکم را داشته باشد.

اگر زمان حمل طولانی باشد، باید از ابتدا برای آن طراحی شود. استفاده از افزودنی دیرگیر یا فوق روان‌کننده با حفظ اسلامپ می‌تواند بخشی از مشکل را کنترل کند.

این تصمیم باید در مرحله طراحی مخلوط و پس از آزمایش انجام شود، نه زمانی که بتن در کارگاه کارایی خود را از دست داده است.

افت اسلامپ بتن در زمان حمل

افت اسلامپ به کاهش روانی بتن تازه در طول زمان گفته می‌شود.

این اتفاق می‌تواند بر اثر عوامل زیر رخ دهد:

• ادامه واکنش سیمان و آب
• دمای زیاد بتن
• تبخیر آب
• جذب آب توسط سنگدانه‌ها
• تأخیر در حمل
• ناسازگاری سیمان و افزودنی
• مصرف نامناسب فوق روان‌کننده
• چرخش طولانی دیگ
• زمان انتظار در کارگاه

افت اسلامپ همیشه به معنای کم شدن آب مخلوط نیست. ممکن است آب در بتن وجود داشته باشد، اما بخشی از آن در واکنش‌ها یا ساختار مخلوط درگیر شده باشد.

اضافه کردن آب برای جبران افت اسلامپ، نسبت آب به مواد سیمانی را افزایش می‌دهد و مقاومت و دوام را کاهش می‌دهد.

راه درست، طراحی مخلوط متناسب با زمان حمل، کنترل دمای بتن و استفاده از افزودنی مناسب است.

آیا اضافه کردن آب به تراک میکسر مجاز است؟

اضافه کردن آب به بتن در کارگاه یکی از رایج‌ترین خطاهای اجرایی است.

اپراتور یا نیروهای اجرایی ممکن است برای افزایش روانی، بدون اندازه‌گیری و ثبت، به بتن آب اضافه کنند.

این کار می‌تواند باعث موارد زیر شود:

• افزایش نسبت آب به مواد سیمانی
• کاهش مقاومت فشاری
• افزایش نفوذپذیری
• افزایش جمع‌شدگی
• افزایش آب‌انداختگی
• جداشدگی سنگدانه
• کاهش دوام
• تغییر رنگ سطح بتن
• افزایش ترک‌خوردگی
• بی‌اعتبار شدن طرح اختلاط

کتاب راهنمای ICI-3040 نیز بر حفظ آب بتن در کمترین مقدار سازگار با کارایی و الزامات اجرایی تأکید دارد و اضافه کردن بی‌رویه آب را عامل کاهش مقاومت و دوام معرفی می‌کند.

هرگونه اصلاح بتن باید تحت نظر مسئول کنترل کیفیت، با محاسبه دقیق و ثبت مقدار انجام شود.

در بسیاری از موارد، استفاده از فوق روان‌کننده سازگار راه مناسب‌تری برای بازیابی روانی است.

نمونه‌گیری و کنترل بتن هنگام تحویل

پیش از تخلیه کامل تراک، بتن باید از نظر مشخصات اصلی بررسی شود.

کنترل‌های رایج شامل موارد زیر هستند:

• زمان بارگیری
• زمان ورود به پروژه
• اسلامپ
• دمای بتن
• مقدار هوای بتن
• چگالی
• ظاهر مخلوط
• وجود جداشدگی
• مشخصات سفارش
• شماره تراک
• مقدار بتن
• نوع افزودنی
• شرایط آب‌وهوایی

نمونه‌گیری باید از بخش مناسب جریان تخلیه انجام شود. نمونه ابتدای تخلیه یا بخش پایانی ممکن است نماینده کامل بار نباشد.

اگر بتن با مشخصات سفارش مطابقت ندارد، علت باید پیش از مصرف مشخص شود.

بتن بازگشتی چیست؟

بتن بازگشتی، بتنی است که به دلایلی در پروژه تخلیه نشده و به کارخانه بازگردانده می‌شود.

دلایل بازگشت می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• سفارش بیش از نیاز
• لغو بتن‌ریزی
• خرابی تجهیزات
• نامناسب بودن اسلامپ
• تأخیر زیاد
• رد شدن بتن در کنترل کیفیت
• بسته بودن مسیر پروژه
• اشتباه در نوع سفارش

بتن بازگشتی نباید بدون بررسی دوباره در یک پروژه دیگر مصرف شود.

سن بتن، دما، کارایی، افزودنی مصرف‌شده و وضعیت گیرش باید بررسی شوند. افزودن آب یا مخلوط کردن آن با بتن تازه بدون برنامه می‌تواند کیفیت محصول جدید را کاهش دهد.

مدیریت بتن بازگشتی باید بر اساس دستورالعمل فنی کارخانه و الزامات پروژه انجام شود.

پمپ بتن چیست؟

پمپ بتن دستگاهی است که بتن تازه را با فشار از طریق لوله به محل بتن‌ریزی منتقل می‌کند.

پمپاژ برای پروژه‌هایی مناسب است که محل تخلیه با کامیون فاصله دارد یا در ارتفاع قرار گرفته است.

کاربردهای رایج پمپ بتن عبارت‌اند از:

• ساختمان‌های مرتفع
• فونداسیون‌های گسترده
• دیوارها و ستون‌ها
• پل‌ها
• تونل‌ها
• پروژه‌های صنعتی
• بخش‌های دارای دسترسی محدود
• بتن‌ریزی‌های پیوسته

سرعت بالا، کاهش نیروی انسانی و دسترسی به نقاط دور از مزایای پمپاژ هستند.

با این حال، هر بتنی قابل پمپاژ نیست. طرح اختلاط، دانه‌بندی و کارایی باید برای عبور از خط لوله مناسب باشند.

بتن پمپ‌شونده چه ویژگی‌هایی دارد؟

بتن پمپ‌شونده باید چسبندگی و روانی کافی داشته باشد. مخلوط نباید هنگام حرکت در لوله جدا شود یا مسیر را مسدود کند.

ویژگی‌های مهم بتن قابل پمپاژ شامل موارد زیر هستند:

• دانه‌بندی پیوسته
• مقدار مناسب ماسه
• خمیر سیمان کافی
• کارایی متناسب
• جداشدگی کم
• آب‌انداختگی کنترل‌شده
• حداکثر اندازه سنگدانه مناسب
• مقدار کافی ذرات ریز
• سازگاری افزودنی با سیمان
• حفظ روانی در زمان پمپاژ

بتنی که ماسه یا خمیر کافی ندارد، اصطکاک بیشتری با دیواره لوله ایجاد می‌کند.

بتن بیش از حد روان نیز ممکن است در لوله جدا شود و سنگدانه‌های درشت در مسیر باقی بمانند.

راهنمای ICI-3040 طراحی مخلوط قابل پمپاژ، تجهیزات پمپ، خطوط لوله و کنترل کارگاهی را بخش‌های اصلی فرآیند پمپاژ بتن می‌داند.

انواع پمپ بتن

پمپ زمینی

پمپ زمینی در یک محل ثابت قرار می‌گیرد و بتن را از طریق لوله‌های متصل منتقل می‌کند.

این پمپ برای مسیرهای افقی یا عمودی طولانی و پروژه‌هایی که خط لوله ثابت دارند، مناسب است.

پمپ بوم‌دار

پمپ بوم‌دار روی کامیون نصب شده و دارای بازوی متحرک است.

این دستگاه می‌تواند بتن را سریع به نقاط مختلف سازه منتقل کند. ساختمان‌ها، سقف‌ها و فونداسیون‌ها از کاربردهای رایج آن هستند.

پمپ پرتابل

پمپ پرتابل برای پروژه‌های کوچک‌تر یا فضاهای محدود استفاده می‌شود.

ظرفیت و فشار آن معمولاً کمتر از تجهیزات بزرگ است، اما جابه‌جایی آسان‌تری دارد.

طراحی مسیر لوله پمپ بتن

مسیر لوله باید تا حد امکان کوتاه، مستقیم و بدون تغییر جهت‌های زیاد باشد.

هر زانو، اتصال یا بخش عمودی مقاومت مسیر را افزایش می‌دهد و فشار بیشتری از پمپ می‌خواهد.

در طراحی خط لوله باید این موارد رعایت شوند:

• انتخاب قطر مناسب
• کاهش تعداد زانوها
• مهار کامل لوله
• استفاده از اتصالات سالم
• جلوگیری از نشتی
• دسترسی برای تمیزکاری
• محافظت از لوله در برابر جابه‌جایی
• پیش‌بینی فشار برگشتی
• نصب ایمن مسیر عمودی
• جلوگیری از کاهش ناگهانی قطر

لوله‌ها باید توان تحمل فشار پمپ را داشته باشند. استفاده از لوله یا بست فرسوده می‌تواند خطر جدی برای نیروهای کارگاه ایجاد کند.

آماده‌سازی خط لوله پیش از پمپاژ

لوله خشک نمی‌تواند مستقیماً بتن را با اصطکاک کم عبور دهد. پیش از شروع پمپاژ باید سطح داخلی مسیر آماده شود.

برای روان‌سازی اولیه معمولاً از ملات یا دوغاب مناسب استفاده می‌شود.

این ملات باید با بتن سازگار باشد و به شکلی مدیریت شود که بخش نامناسب آن وارد عضو سازه نشود.

شروع پمپاژ باید با سرعت کنترل‌شده انجام شود. افزایش ناگهانی فشار می‌تواند باعث گرفتگی یا باز شدن اتصال‌ها شود.

علت گرفتگی لوله پمپ بتن

گرفتگی لوله معمولاً نتیجه یک عامل واحد نیست. چند خطا می‌توانند هم‌زمان باعث انسداد شوند.

مهم‌ترین دلایل عبارت‌اند از:

• دانه‌بندی نامناسب
• کمبود ماسه یا خمیر
• سنگدانه بزرگ
• جداشدگی بتن
• افت شدید اسلامپ
• توقف طولانی پمپاژ
• تغییر ناگهانی قطر لوله
• زانوهای زیاد
• نشتی خط
• شروع نامناسب پمپاژ
• بتن سفت یا نیمه‌گیرش‌یافته
• اضافه کردن نامناسب الیاف
• تمیزکاری ناقص خط قبلی

هنگام گرفتگی نباید فشار دستگاه بدون بررسی افزایش داده شود. این کار می‌تواند به ترکیدن لوله یا جدا شدن بست منجر شود.

ابتدا باید محل احتمالی گرفتگی مشخص و فشار سیستم به شکل ایمن تخلیه شود.

توقف پمپاژ چه اثری دارد؟

توقف کوتاه در بتن‌ریزی همیشه قابل اجتناب نیست، اما توقف طولانی می‌تواند بتن داخل لوله را سفت کند.

در هوای گرم، خطر افت اسلامپ و گرفتگی بیشتر است.

برنامه تأمین بتن باید به شکلی باشد که پمپ به‌صورت پیوسته کار کند. فاصله زیاد میان تراک‌ها باعث توقف خط و افزایش خطر انسداد می‌شود.

از طرف دیگر، ورود تعداد زیادی تراک هم‌زمان نیز باعث انتظار طولانی و افت کیفیت بتن داخل کامیون‌ها خواهد شد.

ظرفیت کارخانه، تعداد تراک، ظرفیت پمپ و سرعت اجرای کار باید هماهنگ شوند.

کنترل کیفیت بتن هنگام پمپاژ

پمپاژ می‌تواند مشخصات بتن را تغییر دهد. فشار، اصطکاک و حرکت در خط لوله ممکن است بر اسلامپ یا مقدار هوا اثر بگذارد.

برای پروژه‌های حساس بهتر است بتن پیش و پس از پمپ بررسی شود.

موارد قابل کنترل عبارت‌اند از:

• اسلامپ
• دمای بتن
• مقدار هوا
• چگالی
• جداشدگی
• یکنواختی جریان
• فشار پمپ
• سرعت تخلیه
• وضعیت خط لوله

تغییر شدید مشخصات پس از عبور از پمپ می‌تواند نشانه طرح نامناسب، فشار زیاد یا مشکل تجهیزات باشد.

انتقال بتن با نوار نقاله

نوار نقاله بتن را روی تسمه متحرک از محل تخلیه به محل اجرا منتقل می‌کند.

این روش در پروژه‌هایی کاربرد دارد که مسیر انتقال باز و قابل دسترس است.

نوار نقاله می‌تواند بتن با سنگدانه معمولی یا سبک را منتقل کند، به شرط آنکه تجهیزات برای حفظ یکنواختی مخلوط طراحی شده باشند.

راهنمای ICI-3040 نوارهای نقاله بتن را به گروه‌های قابل حمل، تغذیه‌کننده و پخش‌کننده تقسیم می‌کند. عملکرد مناسب آن‌ها به سرعت تسمه، تجهیزات تغذیه، محل تخلیه و پاک‌کننده‌های نوار وابسته است.

مزایای انتقال بتن با نوار نقاله

مهم‌ترین مزایا عبارت‌اند از:

• انتقال پیوسته بتن
• سرعت مناسب
• کاهش حمل دستی
• دسترسی به مسیرهای افقی
• امکان جابه‌جایی تجهیزات قابل حمل
• کاهش استفاده از جرثقیل و جام
• مناسب بودن برای برخی پروژه‌های گسترده
• امکان پخش بتن در محدوده بزرگ

این روش باید با سرعت بتن‌ریزی هماهنگ باشد. ورود بتن بیشتر از ظرفیت اجرا باعث تجمع و کاهش کیفیت خواهد شد.

نکات مهم در استفاده از نوار نقاله بتن

تسمه باید بتواند بتن را بدون ریزش و جداشدگی حمل کند.

موارد زیر باید کنترل شوند:

• عرض مناسب نوار
• سرعت ثابت
• زاویه شیب
• ارتفاع تخلیه
• مرکز بودن بار روی تسمه
• تمیز بودن تجهیزات
• عملکرد پاک‌کننده نوار
• جلوگیری از خشک شدن بتن
• محافظت در برابر باران یا آفتاب
• تنظیم محل تخلیه

زاویه زیاد نوار می‌تواند باعث لغزش بتن یا حرکت جداگانه سنگدانه‌های درشت شود.

تخلیه از ارتفاع زیاد نیز جداشدگی را افزایش می‌دهد. در انتهای نوار باید از تجهیزات مناسب برای هدایت بتن استفاده شود.

جلوگیری از جداشدگی بتن در زمان انتقال

جداشدگی زمانی رخ می‌دهد که اجزای بتن از یکدیگر تفکیک شوند.

سنگدانه‌های درشت ممکن است از ملات جدا شوند و در یک بخش تجمع پیدا کنند. این مشکل باعث ایجاد بتن غیریکنواخت، حفره و ضعف موضعی می‌شود.

برای کاهش جداشدگی باید:

• مخلوط مناسب انتخاب شود.
• از سقوط آزاد از ارتفاع زیاد جلوگیری شود.
• سرعت انتقال ثابت باشد.
• مسیر تخلیه کوتاه شود.
• از ناودان مناسب استفاده شود.
• بتن بیش از حد روان نباشد.
• نوار نقاله با سرعت مناسب کار کند.
• تراک میکسر پیش از تخلیه به اندازه لازم بچرخد.
• توقف‌های طولانی کاهش پیدا کند.
• افزودن آب کنترل‌نشده انجام نشود.

روش انتقال نباید بتن را به سمت محل اجرا پرتاب کند. بتن باید نزدیک به محل نهایی خود تخلیه شود.

تأثیر دمای هوا بر حمل بتن

در هوای گرم، دمای بتن سریع‌تر افزایش پیدا می‌کند و افت اسلامپ شدیدتر می‌شود.

تبخیر آب نیز می‌تواند کارایی سطحی مخلوط را کاهش دهد.

راهکارهای کنترل شامل موارد زیر هستند:

• کاهش زمان حمل
• برنامه‌ریزی بتن‌ریزی در ساعات خنک
• استفاده از آب سرد یا یخ در تولید
• سایه‌دار کردن مصالح
• استفاده از افزودنی حفظ‌کننده اسلامپ
• هماهنگی تراک‌ها و پمپ
• جلوگیری از انتظار کامیون‌ها
• کنترل مداوم دمای بتن

در هوای سرد نیز خطر کاهش سرعت گیرش و یخ‌زدگی بتن تازه وجود دارد. دمای مصالح و بتن باید در محدوده مناسب نگه داشته شود.

شست‌وشوی تجهیزات انتقال بتن

تراک میکسر، پمپ، لوله و نوار نقاله باید پس از پایان کار تمیز شوند.

بتن باقی‌مانده پس از سخت شدن می‌تواند ظرفیت تجهیزات را کاهش دهد و در کار بعدی باعث آلودگی یا گرفتگی شود.

آب شست‌وشو نیز باید مدیریت شود. تخلیه آب سیمانی در خاک یا شبکه آب می‌تواند آلودگی ایجاد کند.

نکات مهم عبارت‌اند از:

• تعیین محل مشخص شست‌وشو
• جمع‌آوری آب و دوغاب
• جلوگیری از ورود آب شست‌وشو به بتن جدید
• پاک‌سازی کامل ناودان
• شست‌وشوی کنترل‌شده خط پمپ
• رعایت ایمنی هنگام باز کردن لوله
• جلوگیری از پاشش دوغاب
• بررسی پره‌های دیگ پس از شست‌وشو

خطاهای رایج در حمل و انتقال بتن

انتخاب وسیله نامناسب

تجهیزات باید با حجم، فاصله، ارتفاع و مشخصات بتن هماهنگ باشند.

تأخیر در تخلیه

انتظار طولانی باعث افت اسلامپ و افزایش دمای بتن می‌شود.

اضافه کردن آب به بتن

این کار مقاومت و دوام بتن را کاهش می‌دهد.

هماهنگ نبودن کارخانه و کارگاه

ورود نامنظم تراک‌ها باعث توقف پمپ یا انتظار کامیون‌ها می‌شود.

استفاده از خط پمپ نامناسب

قطر کم، زانوهای زیاد یا اتصالات فرسوده احتمال گرفتگی و حادثه را افزایش می‌دهند.

انتقال از ارتفاع زیاد

سقوط بتن باعث جداشدگی سنگدانه‌ها می‌شود.

تمیز نکردن تجهیزات

بتن سخت‌شده داخل تجهیزات کیفیت حمل و تخلیه را کاهش می‌دهد.

کنترل نکردن دما و اسلامپ

بدون اندازه‌گیری، تغییرات بتن در طول حمل مشخص نمی‌شوند.

استفاده از بتن نیمه‌گیرش‌یافته

بتنی که کارایی خود را از دست داده، نباید با اضافه کردن آب دوباره قابل مصرف جلوه داده شود.

برنامه کنترل کیفیت حمل بتن

برای کنترل بهتر می‌توان اطلاعات هر محموله را ثبت کرد:

• شماره سفارش
• شماره تراک
• زمان بارگیری
• زمان خروج از کارخانه
• زمان ورود به پروژه
• زمان شروع و پایان تخلیه
• مقدار بتن
• اسلامپ
• دمای بتن
• افزودنی مصرف‌شده
• میزان اصلاح انجام‌شده
• شرایط آب‌وهوایی
• محل مصرف
• نتیجه نمونه‌گیری

این اطلاعات در صورت بروز مشکل، امکان بررسی علت را فراهم می‌کنند.

نقش افزودنی بتن در حفظ کارایی هنگام حمل

افزودنی‌های شیمیایی می‌توانند روانی و زمان گیرش بتن را کنترل کنند.

فوق روان‌کننده‌های حفظ‌کننده اسلامپ برای پروژه‌هایی با مسیر حمل طولانی یا هوای گرم کاربرد دارند.

افزودنی دیرگیر نیز می‌تواند شروع گیرش را به تأخیر بیندازد. مقدار و نوع محصول باید با توجه به سیمان، دما و زمان حمل انتخاب شود.

مصرف افزودنی بدون آزمایش ممکن است مشکلات زیر را ایجاد کند:

• تأخیر بیش از حد در گیرش
• جداشدگی
• افزایش هوای بتن
• افت ناگهانی اسلامپ
• تغییر مقاومت اولیه
• ناسازگاری با سیمان
• تغییر رنگ یا پرداخت سطح

بهترین روش، ساخت مخلوط آزمایشی و شبیه‌سازی زمان واقعی حمل است.

معرفی افزودنی‌های بتن لئوفیکس

لئوفیکس تولیدکننده محصولات شیمیایی ساختمان، افزودنی‌های بتن، گروت، چسب کاشی و ملات‌های تخصصی است.

انتخاب افزودنی مناسب برای حمل طولانی، پمپاژ بتن یا حفظ اسلامپ باید بر اساس نوع سیمان، طرح اختلاط، دمای محیط و شرایط پروژه انجام شود.

برای دریافت مشاوره فنی و انتخاب افزودنی متناسب با فرآیند حمل و پمپاژ بتن، با کارشناسان لئوفیکس از طریق شماره 02179413 تماس بگیرید.