تولید بتن فقط ریختن سیمان، آب، شن و ماسه داخل دستگاه مخلوط‌کن نیست. کیفیت بتن به مجموعه‌ای از مراحل وابسته است که از زمان ورود مصالح به کارگاه آغاز می‌شود و تا پایان اختلاط ادامه دارد.

سنگدانه‌ها باید بدون آلودگی و جداشدگی نگهداری شوند. سیمان باید از رطوبت دور بماند. مقدار آب باید با توجه به رطوبت واقعی شن و ماسه اصلاح شود. افزودنی بتن نیز باید با تجهیزات دقیق پیمانه و به شکل یکنواخت وارد مخلوط شود.

اگر در هرکدام از این مراحل خطایی رخ دهد، نتیجه نهایی با طرح اختلاط اولیه تفاوت خواهد داشت. حتی بهترین طرح اختلاط نیز در صورت پیمانه‌کردن نادرست، اختلاط ناکافی یا نگهداری نامناسب مصالح، بتن باکیفیتی تولید نمی‌کند.

کتاب «راهنمای اندازه‌گیری، اختلاط، انتقال و درجا ریختن بتن» تأکید می‌کند که دوام، یکنواختی و عملکرد بتن تنها به انتخاب مصالح مناسب وابسته نیست. اجرای دقیق و منظم تمام مراحل تولید بتن نیز نقش تعیین‌کننده دارد. این راهنما بر اساس گزارش ACI 304R تدوین شده و اصول نگهداری، پیمانه‌کردن و اختلاط مصالح را بررسی می‌کند.

مراحل اصلی تولید بتن

فرآیند تولید بتن را می‌توان به چند مرحله اصلی تقسیم کرد:

1. انتخاب و تحویل مصالح
2. نگهداری و انبارکردن مصالح
3. کنترل مشخصات و رطوبت سنگدانه‌ها
4. اندازه‌گیری و پیمانه‌کردن اجزای بتن
5. بارگیری مصالح در مخلوط‌کن
6. اختلاط بتن
7. کنترل بتن تازه
8. تخلیه و آماده‌سازی برای انتقال

هر مرحله بر مرحله بعد اثر می‌گذارد. برای مثال، اگر رطوبت ماسه اندازه‌گیری نشود، مقدار آب مخلوط تغییر می‌کند. اگر مقدار آب تغییر کند، اسلامپ، مقاومت و دوام بتن نیز تغییر خواهند کرد.

چرا نگهداری مصالح بتن اهمیت دارد؟

مصالح بتن پیش از مصرف باید به شکلی نگهداری شوند که مشخصات آن‌ها تغییر نکند.

هدف از نگهداری صحیح مصالح، حفظ موارد زیر است:

• کیفیت اولیه مصالح
• دانه‌بندی سنگدانه‌ها
• رطوبت قابل کنترل
• خلوص سیمان و مواد مکمل
• عملکرد افزودنی‌های شیمیایی
• یکنواختی تولید بتن

آلودگی، رطوبت، اختلاط مصالح مختلف و جداشدگی سنگدانه‌ها می‌توانند کیفیت بتن را کاهش دهند.

کتاب راهنمای تولید و اجرای بتن، سنگدانه‌های ریز و درشت، سیمان، مواد سیمانی مکمل، افزودنی‌های شیمیایی، آب و الیاف را از مصالحی می‌داند که باید به‌درستی جابه‌جا، انبار و مدیریت شوند.

روش صحیح نگهداری سنگدانه‌های بتن

سنگدانه‌ها بخش زیادی از حجم بتن را تشکیل می‌دهند. هر تغییر در دانه‌بندی، رطوبت یا میزان آلودگی آن‌ها می‌تواند عملکرد مخلوط را تغییر دهد.

جلوگیری از اختلاط سنگدانه‌ها

شن و ماسه با اندازه‌ها و مشخصات مختلف باید در محل‌های جداگانه نگهداری شوند.

میان انبارهای سنگدانه باید دیوار یا فاصله کافی وجود داشته باشد. این کار از ترکیب شدن مصالح جلوگیری می‌کند.

اختلاط ناخواسته سنگدانه‌ها می‌تواند دانه‌بندی طراحی‌شده را تغییر دهد. در نتیجه، مقدار فضای خالی، آب مورد نیاز و کارایی بتن تغییر می‌کند.

جلوگیری از جداشدگی

جداشدگی زمانی اتفاق می‌افتد که ذرات درشت و ریز سنگدانه از یکدیگر تفکیک شوند.

ریختن سنگدانه از ارتفاع زیاد، ایجاد توده‌های مخروطی بلند و حرکت مداوم لودر روی انبار می‌تواند جداشدگی را افزایش دهد.

در زمان ایجاد انبار سنگدانه بهتر است مصالح در لایه‌های کم‌ارتفاع و تقریباً افقی تخلیه شوند.

برداشت سنگدانه نیز باید از بخش‌های مختلف انبار انجام شود. برداشت مداوم از پایین یا یک سمت انبار، ترکیب دانه‌بندی را تغییر می‌دهد.

جلوگیری از آلودگی

محل نگهداری سنگدانه باید دارای سطح سخت، تمیز و دارای زهکشی مناسب باشد.

اگر سنگدانه روی خاک طبیعی انبار شود، خاک، گل و مواد آلی وارد مصالح می‌شوند.

حرکت بولدوزر یا لودر روی توده نیز می‌تواند خاک زیرین را وارد سنگدانه کند. این آلودگی بر چسبندگی خمیر سیمان و مقاومت بتن اثر منفی دارد.

ماسه خشک نیز باید در برابر باد محافظت شود تا ذرات ریز آن از بین نروند.

کنترل دانه‌بندی سنگدانه‌ها

دانه‌بندی نشان می‌دهد چه مقدار از سنگدانه در هر محدوده اندازه قرار دارد.

دانه‌بندی مناسب باعث می‌شود ذرات کوچک‌تر فضای خالی میان ذرات بزرگ‌تر را پر کنند. در نتیجه، مقدار خمیر سیمان مورد نیاز کمتر و مخلوط متراکم‌تر می‌شود.

تغییر دانه‌بندی می‌تواند مشکلات زیر را ایجاد کند:

• افزایش آب مورد نیاز
• کاهش کارایی
• افزایش جداشدگی
• افزایش آب‌انداختگی
• تغییر مقدار ماسه مورد نیاز
• تغییر قابلیت پمپاژ
• نوسان مقاومت بتن

برای کنترل کیفیت، نمونه سنگدانه باید تا حد امکان از نقطه نزدیک به ورود مصالح به مخلوط‌کن برداشته شود. نمونه باید نماینده واقعی مصالحی باشد که در تولید استفاده می‌شوند.

رطوبت سنگدانه چه تأثیری بر تولید بتن دارد؟

یکی از مهم‌ترین عوامل کنترل تولید بتن، رطوبت سنگدانه‌هاست.

شن و ماسه می‌توانند بخشی از آب را درون منافذ خود جذب کنند یا مقداری آب آزاد روی سطح داشته باشند.

آب سطحی سنگدانه وارد مخلوط بتن می‌شود. اگر این مقدار از آب پیمانه کم نشود، نسبت آب به مواد سیمانی افزایش پیدا می‌کند.

برای مثال، اگر ماسه مرطوب روزانه مقدار متفاوتی آب وارد مخلوط کند، اسلامپ بتن نیز از یک بچ به بچ دیگر تغییر خواهد کرد.

تغییر رطوبت ماسه می‌تواند باعث موارد زیر شود:

• تغییر اسلامپ
• تغییر مقاومت فشاری
• تغییر مقدار واقعی آب
• افزایش جمع‌شدگی
• افزایش نفوذپذیری
• کاهش یکنواختی تولید
• تغییر وزن مصالح پیمانه‌شده

کتاب راهنما، استفاده از سنگدانه‌هایی با رطوبت آزاد متفاوت را یکی از دلایل مهم از دست رفتن کنترل روانی بتن معرفی می‌کند. برای کاهش این نوسان باید رطوبت مصالح اندازه‌گیری و مقدار آب و وزن سنگدانه‌ها اصلاح شود.

چگونه رطوبت ماسه را کنترل کنیم؟

در مراکز تولید بتن، کنترل رطوبت باید به‌صورت منظم انجام شود.

روش‌های رایج شامل موارد زیر هستند:

• نمونه‌گیری و خشک‌کردن ماسه
• استفاده از رطوبت‌سنج
• نصب حسگر رطوبت در مخزن ماسه
• کنترل تغییر وزن مخصوص مصالح
• بررسی مداوم اسلامپ بتن
• اصلاح خودکار آب در سیستم بچینگ

رطوبت ماسه پس از بارندگی یا شست‌وشوی مصالح می‌تواند سریع تغییر کند. یک آزمایش در ابتدای روز همیشه برای تمام مدت تولید کافی نیست.

تعداد دفعات اندازه‌گیری باید بر اساس شرایط آب‌وهوایی، نوع انبار و میزان تغییر رطوبت تعیین شود.

شرایط نگهداری سیمان

سیمان در تماس با رطوبت واکنش نشان می‌دهد و کیفیت خود را از دست می‌دهد.

سیمان فله باید در سیلوهای آب‌بند و هوابند نگهداری شود. هر نوع سیمان نیز باید در محفظه جداگانه قرار بگیرد.

سیلو باید به شکلی طراحی شود که سیمان به‌راحتی تخلیه شود و در گوشه‌ها باقی نماند.

ماندن طولانی سیمان داخل سیلو می‌تواند باعث فشردگی و ایجاد کلوخه شود. به همین دلیل، سیلوها باید به‌صورت دوره‌ای بررسی و در صورت نیاز تخلیه و تمیز شوند.

سیمان کیسه‌ای نیز باید در فضای خشک نگهداری شود. کیسه‌ها نباید مستقیم روی کف زمین قرار بگیرند.

برای نگهداری سیمان کیسه‌ای باید این نکات رعایت شوند:

• استفاده از پالت
• جلوگیری از تماس با دیوار مرطوب
• ایجاد جریان هوا
• پوشاندن کیسه‌ها در محیط باز
• محدود کردن ارتفاع چیدمان
• مصرف کیسه‌های قدیمی‌تر پیش از محموله جدید

کلوخه شدن سیمان نشانه تماس آن با رطوبت است. سیمان دارای کلوخه‌های سفت نباید بدون بررسی کیفیت مصرف شود.

نگهداری مواد سیمانی مکمل

موادی مانند میکروسیلیس، خاکستر بادی، سرباره و پوزولان باید در مخزن‌های جداگانه نگهداری شوند.

این مخزن‌ها نباید با سیلوی سیمان مسیر مشترکی داشته باشند که باعث نشت یا اختلاط مواد شود.

ورود اشتباه یک ماده مکمل به سیلوی سیمان می‌تواند تمام محاسبات طرح اختلاط را تغییر دهد.

مخزن‌ها باید دارای مشخصات واضح باشند. مسیر انتقال، شیرها و تجهیزات نیز باید به شکلی طراحی شوند که اپراتور نتواند ماده را وارد محفظه اشتباه کند.

شرایط نگهداری افزودنی بتن

بیشتر افزودنی‌های شیمیایی بتن به‌صورت مایع عرضه می‌شوند.

این محصولات باید در مخزن‌های تمیز، بسته و مشخص نگهداری شوند. افزودنی باید در برابر یخ‌زدگی، گرمای زیاد و تابش مستقیم خورشید محافظت شود.

یخ‌زدگی یا تبخیر بخشی از مایع می‌تواند غلظت و عملکرد افزودنی را تغییر دهد.

اگر محصول یخ بزند، باید فقط بر اساس دستورالعمل تولیدکننده دوباره آماده مصرف شود. هم زدن یا گرم کردن غیراصولی می‌تواند ترکیب آن را تغییر دهد.

برای جلوگیری از اشتباه، هر افزودنی باید مخزن، پمپ و خط انتقال مشخص داشته باشد.

ترکیب مستقیم دو افزودنی غلیظ پیش از ورود به بتن نیز می‌تواند واکنش نامناسب ایجاد کند.

آب مناسب برای تولید بتن

آب مصرفی باید کیفیت لازم برای ساخت بتن را داشته باشد.

آب آشامیدنی معمولاً برای تولید بتن مناسب است. استفاده از آب چاه، آب بازیافتی یا آب شست‌وشوی تجهیزات به بررسی بیشتری نیاز دارد.

وجود مقدار زیاد نمک، مواد آلی، روغن، اسید یا مواد معلق می‌تواند بر گیرش، مقاومت و دوام بتن اثر بگذارد.

آب بازیافتی ممکن است دارای ذرات سیمان، مواد قلیایی یا باقیمانده افزودنی باشد. استفاده از آن باید تحت کنترل و بر اساس آزمایش انجام شود.

در صورت استفاده از یخ برای کاهش دمای بتن، مقدار یخ باید در مجموع آب مخلوط محاسبه شود. یخ نیز باید پیش از پایان اختلاط کاملاً ذوب شود.

پیمانه‌کردن بتن چیست؟

پیمانه‌کردن بتن به معنای اندازه‌گیری دقیق اجزای هر بچ بر اساس طرح اختلاط است.

اجزای اصلی شامل موارد زیر هستند:

• سیمان
• مواد سیمانی مکمل
• ماسه
• شن
• آب
• افزودنی شیمیایی
• الیاف

هدف از پیمانه‌کردن، تولید بچ‌هایی با ترکیب ثابت و قابل کنترل است.

اگر مقدار هر ماده با طرح اختلاط تفاوت داشته باشد، خواص بتن نیز تغییر می‌کند.

پیمانه‌کردن وزنی یا حجمی؟

دو روش اصلی برای اندازه‌گیری مصالح وجود دارد:

پیمانه‌کردن وزنی

در این روش، مقدار هر ماده با ترازو اندازه‌گیری می‌شود.

روش وزنی دقت بیشتری دارد و در مراکز تولید بتن آماده و پروژه‌های بزرگ استفاده می‌شود.

وزن مصالح تحت تأثیر شکل ظرف یا میزان تراکم قرار نمی‌گیرد. به همین دلیل، کنترل آن آسان‌تر است.

پیمانه‌کردن حجمی

در این روش، مصالح بر اساس حجم اندازه‌گیری می‌شوند.

پیمانه‌کردن حجمی بیشتر در پروژه‌های کوچک یا تجهیزات اختلاط پیوسته دیده می‌شود.

حجم سنگدانه می‌تواند تحت تأثیر رطوبت، تراکم و نحوه پر کردن ظرف تغییر کند. برای مثال، ماسه مرطوب افزایش حجم پیدا می‌کند. بنابراین اندازه‌گیری حجمی آن بدون اصلاح می‌تواند مقدار واقعی ماسه را تغییر دهد.

برای تولید بتن سازه‌ای، روش وزنی معمولاً کنترل دقیق‌تری فراهم می‌کند.

پیمانه‌کردن سنگدانه‌ها

شن و ماسه باید در مخزن‌های جداگانه قرار بگیرند و با تجهیزات دقیق وزن شوند.

پیش از پیمانه‌کردن باید مقدار رطوبت مصالح مشخص شود.

وزن اعلام‌شده در طرح اختلاط معمولاً بر اساس شرایط مشخص رطوبتی است. وزن واقعی مصالح مرطوب باید با توجه به آب موجود در آن اصلاح شود.

سیستم تخلیه مخزن باید از باقی ماندن مصالح یا ورود هم‌زمان دو نوع سنگدانه جلوگیری کند.

دروازه‌ها و دریچه‌ها نیز باید بدون نشت باشند. نشت مداوم مقدار کمی ماسه یا شن، وزن بچ را تغییر می‌دهد.

پیمانه‌کردن سیمان و مواد مکمل

سیمان و مواد مکمل باید با ترازوهای دقیق اندازه‌گیری شوند.

هر ماده باید پیش از انتقال به مخلوط‌کن به مقدار تعیین‌شده برسد.

اگر چند ماده در یک محفظه توزین شوند، باید از باقی ماندن ماده قبلی جلوگیری شود.

مشکلات رایج در این بخش شامل موارد زیر هستند:

• نشت دریچه
• باقی ماندن سیمان در محفظه
• ورود ماده اشتباه
• اختلاط دو ماده در خط انتقال
• کالیبره نبودن ترازو
• تخلیه ناقص محفظه

تجهیزات توزین باید به‌صورت منظم کالیبره و آزمایش شوند.

اندازه‌گیری آب بتن

آب می‌تواند با وزن یا حجم اندازه‌گیری شود.

تجهیزات اندازه‌گیری باید مقدار آب را با دقت وارد مخلوط کنند. همچنین باید آب موجود در رطوبت سنگدانه و افزودنی مایع در محاسبات لحاظ شود.

مقدار کل آب بتن شامل منابع مختلفی است:

• آب پیمانه‌شده
• آب سطحی شن و ماسه
• آب موجود در افزودنی‌ها
• آب موجود در دوغاب یا مواد بازیافتی
• یخ پس از ذوب شدن

آب شست‌وشوی میکسر نیز نباید بدون محاسبه وارد بچ بعدی شود.

اندازه‌گیری افزودنی بتن

مقدار افزودنی در مقایسه با سیمان و سنگدانه کم است. به همین دلیل، دقت تجهیزات اندازه‌گیری اهمیت بیشتری دارد.

یک خطای کوچک می‌تواند درصد مصرف افزودنی را به مقدار قابل توجهی تغییر دهد.

افزودنی باید بر اساس وزن یا حجم دقیق اندازه‌گیری شود. تجهیزات آن باید شامل مخزن، پمپ، محفظه اندازه‌گیری و مسیر انتقال مستقل باشند.

پس از پیمانه‌کردن، باید اطمینان حاصل شود که تمام محصول وارد مخلوط شده است.

باقی ماندن افزودنی در لوله یا محفظه می‌تواند عملکرد بتن را تغییر دهد.

ترتیب ورود مصالح به مخلوط‌کن

ترتیب بارگیری می‌تواند بر یکنواختی بتن، زمان اختلاط و عملکرد افزودنی اثر بگذارد.

یک ترتیب ثابت برای تمام تجهیزات وجود ندارد. نوع مخلوط‌کن، اندازه بچ، نوع افزودنی و مشخصات مصالح باید در نظر گرفته شوند.

در بسیاری از سیستم‌ها ابتدا بخشی از سنگدانه و آب وارد مخلوط‌کن می‌شود. سپس سیمان، مواد مکمل و باقی سنگدانه اضافه می‌شوند.

افزودنی نیز معمولاً همراه بخشی از آب یا در مرحله مشخصی وارد مخلوط خواهد شد.

ریختن مستقیم افزودنی روی سیمان خشک یا ترکیب دو افزودنی غلیظ پیش از اختلاط می‌تواند نتیجه نامناسبی ایجاد کند.

ترتیب مناسب باید با آزمایش و دستورالعمل فنی تجهیزات و محصول تعیین شود.

اختلاط بتن چیست؟

اختلاط فرآیندی است که طی آن تمام اجزای بتن به‌صورت یکنواخت پخش می‌شوند.

مخلوط‌کن باید بتواند سیمان، آب، سنگدانه و افزودنی را بدون ایجاد توده یا جداشدگی ترکیب کند.

هدف فقط خیس شدن مصالح نیست. در پایان اختلاط، هر بخش از بتن باید ترکیب تقریباً مشابهی داشته باشد.

کتاب راهنمای ICI-3040 تولید بتن یکنواخت و باکیفیت را وابسته به مخلوط شدن کامل مصالح می‌داند. تجهیزات باید توانایی اختلاط بتن حاوی بزرگ‌ترین اندازه سنگدانه و اسلامپ مورد نظر را داشته باشند.

انواع روش‌های اختلاط بتن

اختلاط در مرکز بتن‌سازی

در این روش، تمام مصالح داخل مخلوط‌کن ثابت کارخانه ترکیب می‌شوند. سپس بتن آماده داخل کامیون یا وسیله حمل تخلیه می‌شود.

کنترل زمان و سرعت اختلاط در این روش دقیق‌تر است.

اختلاط در تراک میکسر

مصالح داخل دیگ کامیون بارگیری می‌شوند و اختلاط در همان کامیون انجام می‌شود.

سرعت چرخش دیگ هنگام اختلاط با سرعت آن هنگام حمل متفاوت است.

تعداد دور و زمان اختلاط باید بر اساس ظرفیت و مشخصات دستگاه کنترل شود.

اختلاط ترکیبی

در این روش، بخشی از اختلاط در مرکز تولید و ادامه آن در کامیون انجام می‌شود.

این روش زمانی مناسب است که تجهیزات و روش اجرایی برای آن طراحی شده باشند.

زمان مناسب اختلاط بتن

اختلاط کم باعث توزیع نامناسب سیمان، آب و افزودنی می‌شود.

اختلاط بیش از حد نیز می‌تواند دمای بتن را افزایش دهد، بخشی از هوای عمدی را تغییر دهد یا باعث سایش تجهیزات شود.

زمان اختلاط از لحظه ورود تمام مصالح اصلی به مخلوط‌کن محاسبه می‌شود.

مقدار مناسب به عوامل زیر وابسته است:

• نوع مخلوط‌کن
• ظرفیت دستگاه
• سرعت چرخش
• اندازه بچ
• حداکثر اندازه سنگدانه
• اسلامپ بتن
• نوع افزودنی
• وجود الیاف
• ترتیب بارگیری

زمان مناسب باید بر اساس عملکرد واقعی مخلوط‌کن تعیین شود.

چگونه یکنواختی اختلاط را بررسی کنیم؟

برای ارزیابی یکنواختی می‌توان از بخش‌های مختلف تخلیه یک بچ نمونه گرفت.

سپس ویژگی‌های نمونه‌ها با یکدیگر مقایسه می‌شوند:

• اسلامپ
• چگالی
• مقدار هوا
• درصد سنگدانه درشت
• مقاومت فشاری
• مقدار مواد جامد

اگر تفاوت نمونه‌ها زیاد باشد، زمان اختلاط یا عملکرد دستگاه باید بررسی شود.

مشکلات مخلوط‌کن می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• فرسودگی پره‌ها
• چسبیدن بتن سخت‌شده به دیواره
• بارگیری بیش از ظرفیت
• سرعت نامناسب
• زمان اختلاط کم
• ترتیب بارگیری نادرست

ظرفیت واقعی مخلوط‌کن

پر کردن بیش از ظرفیت دستگاه، فضای لازم برای حرکت مصالح را کاهش می‌دهد.

در این شرایط، اختلاط کامل انجام نمی‌شود و بخشی از مصالح به‌صورت توده باقی می‌ماند.

ظرفیت اسمی دستگاه نباید بدون توجه به نوع بتن استفاده شود. بتن خشک، بتن الیافی یا بتن دارای سنگدانه درشت ممکن است به فضای بیشتری برای اختلاط نیاز داشته باشند.

کاهش بیش از حد حجم بچ نیز همیشه مناسب نیست. مقدار بسیار کم مصالح ممکن است با مسیر حرکت پره‌ها هماهنگ نباشد.

کنترل دمای بتن هنگام تولید

دمای مصالح و مدت اختلاط بر دمای بتن تازه اثر دارند.

در هوای گرم، دمای بالای آب، سیمان و سنگدانه می‌تواند باعث افت سریع اسلامپ و کوتاه شدن زمان گیرش شود.

در هوای سرد نیز دمای پایین می‌تواند گیرش و کسب مقاومت اولیه را کند کند.

روش‌های کنترل دما شامل موارد زیر هستند:

• سایه‌دار کردن انبار سنگدانه
• استفاده از آب سرد
• استفاده از یخ
• خنک کردن مصالح
• کوتاه کردن زمان انتظار
• گرم کردن کنترل‌شده آب یا سنگدانه در هوای سرد

یخ باید در مقدار کل آب محاسبه و پیش از تخلیه بتن کاملاً ذوب شود.

خطاهای رایج در تولید و اختلاط بتن

کنترل نکردن رطوبت ماسه

این خطا مقدار واقعی آب را تغییر می‌دهد و باعث نوسان اسلامپ و مقاومت می‌شود.

اضافه کردن آب برای افزایش روانی

آب اضافی نسبت آب به مواد سیمانی را افزایش می‌دهد و دوام بتن را کاهش می‌دهد.

کالیبره نبودن ترازوها

خطای توزین می‌تواند مقدار سیمان، آب یا سنگدانه هر بچ را تغییر دهد.

اختلاط کم

زمان کم باعث پخش نامناسب سیمان و افزودنی می‌شود.

بارگیری بیش از ظرفیت

این کار حرکت مصالح داخل دستگاه را محدود می‌کند.

استفاده از مصالح آلوده

خاک، گل و مواد آلی بر چسبندگی و مقاومت بتن اثر می‌گذارند.

نگهداری نادرست افزودنی

یخ‌زدگی یا تبخیر می‌تواند عملکرد افزودنی را تغییر دهد.

استفاده از ترتیب بارگیری نامناسب

این خطا می‌تواند باعث گلوله شدن سیمان یا الیاف و توزیع نامناسب افزودنی شود.

تمیز نکردن مخلوط‌کن

بتن سخت‌شده داخل دستگاه ظرفیت و کیفیت اختلاط را کاهش می‌دهد.

کنترل کیفیت بتن پس از اختلاط

پیش از انتقال بتن باید مشخصات بتن تازه بررسی شوند.

مهم‌ترین کنترل‌ها عبارت‌اند از:

• بررسی ظاهر مخلوط
• اندازه‌گیری اسلامپ
• اندازه‌گیری دما
• تعیین چگالی
• اندازه‌گیری مقدار هوا
• بررسی جداشدگی
• بررسی آب‌انداختگی
• کنترل زمان تولید
• ثبت مقدار مصالح مصرف‌شده

در صورت مشاهده تفاوت با مشخصات طرح، علت باید پیش از ادامه تولید بررسی شود.

اصلاح بدون برنامه، مانند اضافه کردن آب یا افزودنی به‌صورت تجربی، می‌تواند مشکل را بیشتر کند.

نقش افزودنی بتن در فرآیند تولید

افزودنی بتن می‌تواند مقدار آب، روانی، زمان گیرش و مقاومت را تغییر دهد.

عملکرد محصول به دقت پیمانه‌کردن، ترتیب ورود، زمان اختلاط و سازگاری با سیمان وابسته است.

برای استفاده صحیح از افزودنی باید این موارد مشخص باشند:

• مقدار مصرف
• زمان ورود به مخلوط
• روش رقیق‌سازی
• مدت اختلاط
• سازگاری با سایر افزودنی‌ها
• تأثیر بر اسلامپ
• تأثیر بر زمان گیرش
• تأثیر بر مقدار هوا

تغییر نوع سیمان یا مواد سیمانی مکمل می‌تواند عملکرد افزودنی را تغییر دهد. به همین دلیل، پس از تغییر مصالح باید مخلوط آزمایشی ساخته شود.

معرفی افزودنی‌های بتن لئوفیکس

لئوفیکس تولیدکننده محصولات شیمیایی ساختمان، افزودنی‌های بتن، گروت، چسب کاشی و ملات‌های تخصصی است. انتخاب افزودنی مناسب باید بر اساس طرح اختلاط، نوع سیمان، دمای محیط و شرایط تولید انجام شود.

برای دریافت اطلاعات فنی و انتخاب افزودنی بتن متناسب با پروژه، با کارشناسان لئوفیکس از طریق شماره 02179413 تماس بگیرید.